เนื้อหา บทเรียน
 
 
ภาษาต่างประเทศในภาษาไทย
 


 

   7. ภาษาอังกฤษในภาษาไทย

 

     ภาษาอังกฤษเป็นภาษาในตระกูลอินโด-ยุโรเปียน มีรูปลักษณะภาษาเป็นภาษามีวิภัตติปัจจัย เช่นเดียวกับภาษาบาลี-สันสกฤต   แต่ต่อมามีการเปลี่ยนแปลง เพื่อให้เรียบง่ายขึ้น มีโครงสร้างประโยคคล้ายภาษาไทย  มีระบบเสียงต่างกับภาษาไทยบ้าง  ในขณะ เดียวกันก็มีลักษณะ  บางประการเหมือนภาษาคำโดด และภาษาคำติดต่อปนอยู่   เมื่อภาษาอังกฤษ มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงให้เรียบง่ายขึ้น ภาษาอังกฤษจึงได้รับความนิยมใช้เป็นภาษา เพื่อการสื่อสารมากที่สุด   มีประเทศต่าง ๆ   ยอมรับภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการมากมาย   ภาษาอังกฤษจึงกลาย เป็นภาษาสากลของชาวโลก   คนไทยได้ศึกษาภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สองมาเป็นเวลานาน จนภาษาอังกฤษเข้ามามีอิทธิพลต่อชีวิตของคนไทยมากขึ้น   ดังนั้นภาษาอังกฤษ จึงเข้ามามีบทบาทต่อภาษาไทยมาก   คนไทยบางคนนิยมพูดภาษาไทยปนฝรั่งกันอย่างแพร่หลาย วัฒนธรรมฝรั่งก็เข้ามาปะปนในชีวิตประจำวันของคนไทยมากขึ้น   ค่านิยมของสังคมเปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย ภาษาไทยก็เปลี่ยนแปลงตามไปด้วย  เรายืมคำภาษาอังกฤษมาใช้ โดยการ ทับศัพท์  ทับศัพท์เสียงเปลี่ยนไป  ใช้คำไทยแปล  ใช้คำสันสกฤตแปล  ใช้คำบาลีสันสกฤตหรือคำอังกฤษซ้อนหรือประสมกับคำไทย  และเปลี่ยนความหมาย  (ทองสุก  เกตุโรจน์, 2551, หน้า 108) 

การยืมคำภาษาอังกฤษมาใช้สื่อสารในภาษาไทย
วิธีการยืมคำภาษาอังกฤษมาใช้สื่อสารในภาษาไทยโดยทั่วไปจะแบ่งออกเป็น 3 วิธี คือ

1.  การแปลศัพท์
การยืมคำภาษาอังกฤษโดยวิธีการแปลศัพท์  หมายถึง  การยืมคำที่เราไม่เคยมีหรือไม่เคยรู้จัก   หรือการกล่าวถึงความคิดหรือนามธรรม   ซึ่งไม่ใช่ความคิดหรือนามธรรมที่เรานึกคิดมาก่อน (ปราณี  กุลละวณิชย์ และอื่น ๆ, 2535, หน้า 67)   การยืมคำโดยวิธีการนี้จะต้องใช้วิธีการคิดแปลเป็นคำภาษาไทยให้มีความหมายตรงกับคำในภาษาอังกฤษ แล้วนำคำนั้นมาใช้สื่อสารในภาษาไทยต่อไป   ดังตัวอย่างเช่น

คำภาษาอังกฤษ

คำภาษาไทย

tea spoon

ช้อนชา

table spoon

ช้อนโต๊ะ

electricity

ไฟฟ้า

electric fan

พัดลม

airplane

เครื่องบิน

typewriter

เครื่องพิมพ์ดีด

war ship

เรือรบ

blackboard

กระดานดำ

black market

ตลาดมืด

short story

เรื่องสั้น

middle-man

คนกลาง

dry cleaning

ซักแห้ง

horse power

แรงม้า

honeymoon

น้ำผึ้งพระจันทร์

loan word

คำยืม

handbook

หนังสือคู่มือ

blacklist

บัญชีดำ

     2.  การบัญญัติศัพท์
                     การบัญญัติศัพท์เป็นวิธีการยืมคำ  โดยรับเอาเฉพาะความคิดเกี่ยวกับเรื่องนั้นมาสร้างคำขึ้นใหม่ ซึ่งมีเสียงแตกต่างจากคำในภาษาอังกฤษ โดยเฉพาะศัพท์ทางวิชาการจะใช้วิธีการนี้มาก ผู้ที่ทำหน้าที่ในการบัญญัติศัพท์ขึ้นมาใช้ มักจะเป็นนักวิชาการสาขาต่าง ๆ  หน่วยงานราชการที่มีหน้าที่รับผิดชอบ   ในการบัญญัติศัพท์ภาษาไทยขึ้น  ใช้แทนคำยืมจากภาษาต่างประเทศโดยตรง  คือ ราชบัณฑิตยสถาน แต่ก็มีบางคำที่นักวิชาการแต่ละคนหรือแต่ละหน่วยงานบัญญัติศัพท์ภาษาไทยมาใช้แทนคำภาษาอังกฤษไม่ตรงกัน 
                การยืมคำจากภาษาอังกฤษมาสร้างเป็นคำใหม่   เพื่อใช้สื่อสาร  โดยวิธีการบัญญัติศัพท์ มีมากมาย   ดังตัวอย่าง  เช่น

คำภาษาอังกฤษ

ศัพท์บัญญัติ

telegraph

โทรเลข

telephone

โทรศัพท์

telescope

โทรทรรศน์

television

โทรทัศน์

teletype

โทรพิมพ์

telecommunication

โทรคมนาคม

ecology

นิเวศวิทยา

pedology

ปฐพีวิทยา

reform

ปฏิรูป

globalization

โลกาภิวัตน์

federal state

สหพันธรัฐ

   3.  การทับศัพท์
                     การทับศัพท์เป็นวิธีการยืมจากภาษาหนึ่ง   มาใช้ในอีกภาษาหนึ่งโดยการถ่ายเสียง  และถอดอักษร การยืมคำภาษาอังกฤษ  โดยวิธีการนี้เป็นวิธีการที่ทำได้ง่าย   และปรากฏเด่นชัดที่สุดว่าเป็นคำยืมจากภาษาอังกฤษ   คำยืมจากภาษาอังกฤษโดยวิธีการทับศัพท์มีมากมาย  คำบางคำราชบัณฑิตยสถานได้บัญญัติศัพท์เป็นคำไทยแล้ว แต่คนไทยนิยมใช้คำทับศัพท์มากกว่า  คำทับศัพท์บางคำจึงคุ้นหูผู้รับสารมากกว่าศัพท์บัญญัติ  คำทับศัพท์ภาษาอังกฤษที่ใช้สื่อสารโดยทั่วไป    มีตัวอย่างดัง เช่น

คำภาษาอังกฤษ

คำทับศัพท์

graph

กราฟ

captain

กัปตัน

clinic

คลินิก

quota

โควตา

chimpanzee

ชิมแปนซี

draft

ดราฟต์

dinosaur

ไดโนเสาร์

transistor

ทรานซิสเตอร์

technology

เทคโนโลยี

nuclear

นิวเคลียร์

bungalow

บังกะโล

plaster

ปลาสเตอร์

protein

โปรตีน

physics

ฟิสิกส์

cock

ก๊อก

gauze

กอซ

copy

ก๊อบปี้

golf

กอล์ฟ

carat

กะรัต

captain

กัปตัน

gas

ก๊าซ, แก๊ส

card

การ์ด

cartoon

การ์ตูน

guitar

กีตาร์

cook

กุ๊ก

game

เกม

 

 

ภาษาอื่น ๆ ในภาษาไทย
นอกจากภาษาบาลี  ภาษาสันสกฤต  ภาษาเขมร  ภาษาจีน  ภาษามลายู  ภาษาชวา  และภาษาอังกฤษ  ดังกล่าวแล้ว  ยังมีถ้อยคำภาษาอื่น ๆ  เข้ามาปะปนอยู่ในภาษาไทยด้วยสาเหตุต่าง ๆ อีกจำนวนหนึ่ง  และเราได้นำถ้อยคำภาษาเหล่านั้นมาใช้สื่อสารกันโดยทั่วไป  ดังตัวอย่างต่อไปนี้

 

ภาษา

คำ

ฝรั่งเศส

กงสุล  กรัม  กาเฟอีน  กาสิโน  กิโยตีน  กิโลกรัม กิโลเมตร  กิโลลิตร  ครัวซองต์  คูปอง  ชีฟอง  ปาร์เกต์

ทมิฬ

กระสาย  กะละออม  กะหรี่  กะไหล่  กานพลู  กำมะหยี่  เครา  จงกลนี เจียระไน ตรีปวาย  ตรียัมปวาย

ญี่ปุ่น

กิโมโน  เกอิชา  คาราเต้  ชินโต  ซากุระ ซามูไร  ซูโม  เซน  ปิยาม่า  ยูโด สาเก  สุกียากี้

เปอร์เซีย

กุหลาบ  คาราวาน  ตรา  ตราชู  ตาด  บัดกรี  บัดกรี  ปั้นหยา  ราชาวดี  สรั่ง  สุหร่าย  วิลาด, วิลาศ  องุ่น

อาหรับ

การบูร  มรสุม  มัสยิด  มุสลิม

โปรตุเกส

ปัง  เลหลัง  สบู่

พม่า

กะปิ

มอญ

พลาย

 

 

 

 

 
 
[ 1 ]     [ 2 ]    [ 3   [ 4 ]    [ 5 ]    [ 6 ]